Home HomeBesson Patrick Lecz zabije rzeka białego człowieka15. Nienacki Zbigniew Pan Samochodzik i Nieœmiertelny (Czlowiek z UFO)Sobczak J. Wolnoœć sumienia i wyznania jako prawo człowiekaTwardowska Kamila Kobiety a władza. Cesarzowe bizantyńskie II poł. V w. po ChrystusieChrystalla Thoma [Elei's Chro Rex Aftermath (epub)Aronson Elliot Czlowiek Istota SpolecznaElliot Aronson Czlowiek istota spolecznaElliot Aronson Czlowiek istota spoleczna (2)[wykład] Psychologia rozwoju człowieka (semestr 1)Brett Peter V Malowany czlowiek Ksiega I
 

[ Pobierz całość w formacie PDF ]
.Pisma Teodora z Mopsuesty były znane Nestoriuszowi i nań wpłynęły przynajmniej w tym kierunku, że nie przyczyniły się do jasnego sformułowania poglądów.Starożytny historyk Sokrates pisze o Nestoriuszu, że właściwie był ignorantem a równocześnie odznaczał się pychą i nie czytał prac swych poprzedników3C.Czy mimo to można32 Por.Th.Camelot, De Nestorius a Eutyches, Das Konzil.v.Chalkedoti, t.I, s.213—242.33 Theodori M., commcntaria in.ev.Joannis, Lovanii 1940, s.19—20, (ed Voste),(Corpus scriptorum Chństianorum orientalium).31 Por.E.A m a n n, La doctrine christologiąue de Theodore de Mopsueste d propos d'une publication recente.,.Revue des Sciences religieuses”; tenże, Theodore de Mopsueste, DTC, 235—279: JR.Devrćesse, Essai sur Thóodore de Mopsueste, Roma.Citta de Vat.(w zbiorze: Studi e tesli), 1948; P.G alt i er.Theodore de Mopsueste, sa vraic pensće sur 1’incarnation, „Recherches de Science religieuse”, 45 (1957) 161—186.34 Comment.in Jo.226, 145, 176: większą ilość tekstów cytuje Camelot, op.cit.t.I.s.217—219.3a Historia eccleslastica VII, 32 (PG„ LXVII, 809).utrzymywać, że Nestoriusz był zwolennikiem tych wszystkich błędów, które zwykliśmy nazywać nestorianizmem? 1 2 3 4 Sam on twierdził w swym dziele (Liber Hieraclidis Damasceni)3S, że jego poglądy są identyczne z listem dogmatycznym papieża Leona Wielkiego do patriarchy Flawiana (Nestoriusz umarł w r.451 przed soborem chalcedońskim).Mimo sporów dotyczących Nestoriusza i komentarzy do jego nauki dawanych przez historyków można ustalić niektóre sformułowania w tej sprawie:1.Teksty z pism Nestoriusza nie są zbyt jasne i w różny sposób mogą być komentowane.2.Niekiedy znajdujemy w nich zdania, które się wzajemnie wykluczają.3.Nestoriusz unika słowa buy.s — jedność, a korzysta z terminu sai; Cwtczy)), dzięki któremu należy iuż w nim widzieć jedną naturę ( Xó?ou to 5tXdajŁa cekoo.7* Dwoistość natur w Chrystusie Panu, a zarazem ich zjednoczenie stwierdza Orygenes (f254): „Czymś innym jest w Chrystusie natura Jego bóstwa, ponieważ jest On jednorodzonym Synem Ojca i czymś innym Jego natura ludzka, którą z Opatrzności Bożej przyjął w ostatnich czasach” '5.Chociaż Chrystus Pan istnieje w dwu naturach, to jednak jest czymś jednym: sóvih:ov tó yyit\ia (rzeczą złożoną) jak się Orygenes wyraża 7Q.Terminu persona na oznaczenie jedności Chrystusa istniejącego w dwu naturach używa pierwszy wśród pisarzy łacińskich Tertulian (ok.160—222), pisząc: „widzimy dwojaki stan złączony, a nie pomieszany — w jednej osobie Boga i człowieka, Jezusa (o Chrystusie bowiem mówię) i do tego stopnia zachowane są właściwości obu substancji, że i duch swe sprawy w Nim działał, tj.znaki, dzieła i cuda i ciało swe właściwości mogło ujawniać: „głodując przy szatanie (na pustyni), pragnąc przy Samarytance, opłakując Łazarza, będąc smutny aż do śmierci i w końcu umierając”13 14 15.Teksty wyżej zacytowane stwierdzają aż nadto, że wiara w bóstwo i człowieczeństwo Chrystusa nie została wytworzona, lecz istniała od pierwszych początków chrześcijaństwa, a błędy chrystologiczne przyczyniały się do ujęcia tejże wiary w terminach spekulatywno-filozoficznych.Walka z modalizmem, subordynacjonizmem16 i arianizmem17, chociażbezpośrednio dotyczyła dogmatu Trójcy Świętej, to w konsekwencjach swych odnosiła się do postaci Chrystusa.Apolinaryzm, nestcrianizm.mo-nofizytyzm i monoteletyzm stanowią próbę obalenia popularnej wiary w zjednoczenie osobowe w Chrystusie, nic dziwnego, że spotkały się te błędy z bardzo mocnym sprzeciwem ze strony wielkich Ojców i Pisarzy Kościoła, a więc np.Cyryla Aleksandryjskiego80 i Leona WielkiegoH\ w końcu z potępieniem przez wielkie sobory powszechne.Prawda objawiona przez Boga o zjednoczeniu osobowym w Chrystusie natury boskiej i ludzkiej zyskała formę uroczystego orzeczenia.Zjawiło się w ten sposób nowe umysłowe ujęcie starej i niezmiennej treści.Część trzecia twierdzenia:Bezpośrednie konsekwencje wynikające z integralności boskiej i ludzkiej natury w Chrystusie:A.Istnieją dwie wole i dwa działania w Chrystusie Panu (boskie i ludzkie całkowicie ze sobą zharmonizowane.1.Wyjaśnienie: Wola w filozofii tomistycznej i teologii katolickiej jest rozumiana jako władza dążenia ku polnemu dobru poznawanemu przez rozum; jeśli zwraca się ona ku czemuś szczegółowemu, to dlatego, że realizuje się tu idea dobra powszechnego.Pojęcie woli ludzkiej orzeka analogicznie o woli Bożej, której dążenie utożsamia się z samą Boż*ą naturą.„Działanie” jest przejawem woli, jest ono wolą uwidocznioną w czynie.W Chrystusie Panu są nie tylkp działania rozumu i woli, ale także wszystkich władz zmysłowych i pożądawezych.2.Poglądy niekatolickie.Z poglądów Apollinarego (nie uznającego w Chrystusie) wynika negacja woli.Tak samo monofizy-tyzm odrzucający naukę o istnieniu odrębnej natury ludzkiej w Chrystusie nie może w Nim uznać woli i działania ludzkiego.Jest rzeczą nieco dziwną, jak po fakcie potępienia przez Kościół mono-lizylyzmu mógł się pojawić błąd monoteletyzmu (l*6vo—390*).«* Ibid., s.394—395.m DTC, Hypostase, t.VII, c.407; por.R.Jolivet.La notion de substance, Parls 1929; J.Hess en, Das Substanzprobtem in der Philosophie der Neuzeit, Berlin 1932.wistnia się pojęcie rodzaju i gatunku, i jaki jest stosunek bytu jednostkowego do pojęć ogólniejszych, postawili problem zależności, czyli mówiąc ściślej zapytano, dlaczego byt indywidualny ma taką, a nie inną formę istnienia [ Pobierz całość w formacie PDF ]